W finałach NBA Celtics i Mavs stają przed innymi wyzwaniami, niż te, które wygrali

Każda seria play-offów NBA jest odrębnym wydarzeniem, bez rzeczywistego punktu ciągłości pomiędzy końcem jednej a początkiem drugiej.

Na przykład Minnesota Timberwolves pokonali obrońcę tytułu Denvera Nuggetsa, ale to nie czyni ich automatycznie królami wzgórza; Seria przeciwko Dallas Mavericks w następnej rundzie przedstawiała zupełnie inny zestaw wyzwań, a skład Timberwolves nie był w stanie sobie z nimi poradzić. Podobnie odważna walka Indiana Pacers z Boston Celtics w finale Konferencji Wschodniej nie mówi nic o tym, co stanie się z Bostonem w serii przeciwko Dallas; Nie można wykluczyć perspektywy zatrudnienia Ricka Carlisle’a w Indianie i Dallas.

Biuletyn Pulsowy

Bezpłatne, codzienne aktualizacje sportowe prosto do Twojej skrzynki odbiorczej. Zapisać się

Bezpłatne, codzienne aktualizacje sportowe prosto do Twojej skrzynki odbiorczej. Zapisać się

kupićKup newsletter Pulse

To ważna wiedza, której będziemy się trzymać w nadchodzących dniach, gdy będziemy badać każdy możliwy kąt podczas naszej dłuższej przerwy przed rozpoczęciem finałów NBA pomiędzy Celtics i Mavericks, które odbędą się 6 czerwca. W czwartek w Minnesocie Boston wygrał 12 z 14 dzięki dwucyfrowej punktacji.

Używanie tych meczów jako punktu projekcji tego, co może wydarzyć się w finałach NBA, jest fatalnym błędem: pojedynek pomiędzy tymi dwoma zespołami będzie zupełnie inny niż to, przez co przeszły wcześniej. W ten sposób dobrze, że Dallas i Boston mają kilka dni wolnych na ponowną kalibrację. Formuła wygrania kolejnej rundy będzie zupełnie inna.

aby zejść głębiej

Głębiej

Zapowiedź finałów NBA 2024: Mavs vs. Główne historie dotyczące Celtics

Weźmy na przykład Celtics, którzy właśnie zakończyli serię przeciwko jednej z najintensywniejszych drużyn w koszykówce i teraz muszą zmierzyć się z zupełnie inną drużyną po obu stronach. Szczególnie podejście defensywne Pacers jest odmienne od podejścia Dallas o prawie 180 stopni. Pacers stracili w tym sezonie najmniejszą liczbę prób zdobycia trzech punktów w lidze i byli skłonni pozwolić sobie na dojazdy do obręczy, dopóki nie przestaną passę trzech punktów.

READ  Scooter Braun odchodzi po 23 latach na stanowisku menadżera muzycznego

Chociaż słabo poradzili sobie z tym zadaniem w meczu przeciwko Celtics – Boston w finale konferencji zdobył 43 trójki na mecz, co równa się sumie sezonu – jest to całkowicie odmienne podejście od tego, które Dallas zastosowało w trzech rundach play-off. Ponieważ obrońcy obręczy Derek Lively II i Daniel Gafford próbowali za wszelką cenę chronić kosz, Mavs w fazie play-off przed piątym meczem przeciwko Minnesocie utrzymywali przeciwników na poziomie zaledwie 50,2 procent celnych strzałów w ciągu 2 sekund.

Ogólnie rzecz biorąc, Mavs nie stracili dużej liczby trójek, ale był jeden konkretny typ, który byli skłonni oddać – zdobywanie trójek z przeciwnych centrów. Clippers i Wolves nie mieli początkowego składu, który mógłby ich zranić, ale Chad Holmgren i Jaylin Williams z Dallas prowadzili Thunder (42 próby w sześciu meczach), a rezerwowy Minnesoty Nas Reed trafił 25 rzutów za trzy punkty. 132 minuty w finale konferencji.

Nie trzeba dodawać, że jest to bardzo wątpliwa strategia przeciwko Celtics, jeśli Kristaps Porziņģis pozostanie zdrowy (oczekuje się, że powróci na finały NBA). W tym sezonie Porsches strzela 37,5 procent z 3 na sześć prób na mecz, a wiele z jego prób kończyło się kilka metrów poza linią trzech punktów. Jeśli o to chodzi, bostoński wielki człowiek Al Horford otrzymał 41,9 procent.

Dallas nie jest jedyną drużyną borykającą się z tym problemem. Utrzymywanie ochraniaczy felgi blisko felgi było irytującym pytaniem dla bostońskich przeciwników, którzy widzieli wiele oryginalnych, ale nieudanych rozwiązań. Na przykład Golden State postawił Draymonda Greena na Jaylenie Brownie, trzymał Greena w farbie i rzucił wyzwanie Brownowi, aby strzelił 3s w marcowym meczu. Brown trafił pięć trójek w ciągu pierwszych siedmiu minut i był na dobrej drodze do pobicia rekordu strzeleckiego Wilta Chamberlaina, zanim Warriors odbili się.

READ  Nvidia ogłasza nowe chipy AI w obliczu rosnącej konkurencji na rynku

Byłem na tym meczu, a w ten weekend w mojej felietonie szczegółowo zgłębiam wyjątkowe dylematy związane ze świetną strzelaniną Bostonu na każdym poziomie. Krótka wersja: Tylko drużyny takie jak Indiana, które starają się żyć z ataków koszowych, zdobywając trójki, mają szansę przeciwko Celtics. Jasne, Pacers stracili punkty, ale w sezonie zasadniczym dwukrotnie pokonali Boston i zdobyli trzy punkty w pierwszym meczu, zanim zainterweniował los.

Dla kontrastu Dallas było przeciętną drużyną w blokowaniu trójek przeciwnika i ponownie grało w ten sposób w fazie play-off. Największą zagadką dla Mavs jest znalezienie sposobu na rozmontowanie strategii defensywnej zoptymalizowanej pod kątem gry z Clippers, Thunder i Wolves i zaadaptowanie jej do gry z zupełnie inną drużyną z Bostonu. Ostatnie wydarzenia nie były pod tym względem dobre; Kiedy w marcu Mavs wkroczyli do Bostonu ze wszystkimi swoimi nowymi elementami wymiany, przegrali 138-110, a Boston strzelił 21 z 43 na 3 sekundy przed końcem.

Celtics będą jednak musieli dokonać pewnych zmian we własnym zakresie. Podczas gdy Indiana Rock wciska im piłkę do gardła przy każdej możliwej okazji, Dallas gra znacznie wolniej i bardziej skoncentrowany na słońcu styl. Tak, Mavowie grają oportunistycznie, ale w porównaniu z grą Pacers to jak przejście z rave techno na chorały gregoriańskie.

Dodatkowo zawodnik kontrolowany przez Dallas może być najlepszym ofensywnym zawodnikiem w lidze i pracuje przeciwko obronie, która zasadniczo ma jedną słabość – niemożność zmiany pięciu pozycji. Widzieliśmy, jak to się sprawdziło w przypadku Minnesoty, najwyżej notowanej drużyny defensywnej w lidze. Czy Celtics naprawdę będą w stanie utrzymać skuteczność w meczach z Luką Donciciem i Kyriem Irvingiem przez ponad 40 minut? A może powinny czuć się niekomfortowo?

Chociaż Celtics mają więcej opcji składu (na przykład mogliby umieścić Porsche w Derricku Jonesie Jr., aby zamienić go z pick-and-rollem Dallas z Lively i Gaffordem) oraz Jrue Holidayem i Derrickiem Whitem, Doncic to dwóch wszechstronnych obrońców . Szukałem i znalazłem każdy zasięg.

READ  Rektor Uniwersytetu Columbia ostro krytykuje antysemityzm na kampusie

Oczywiście jest tu więcej do odblokowania — seria zemsty Porziņģisa i Irvinga! Pierwsze finały NBA Lucy! Strzał odkupienia Jaysona Tatuma! Refleksje o epoce Granta Williamsa! Będziemy mieli mnóstwo czasu, aby wszystko ogarnąć, ale wygląda na to, że dla tych zespołów będzie to ulga Interpolacja Przed tą ostatnią rundą. Każdy z nich będzie wymagał całkowitej zmiany taktyki.


Wymagana lektura

(Zdjęcie Luki Dončića i Ala Horforda: Maddie Meyer/Getty Images)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *