Trochę historii…

Piotr DrzewieckiHistoria4 Komentarze

W północno-zachodniej części Hiszpanii leży region zwany potocznie Galicją (nie mylić z naszą Polską Galicją). Otoczony jest z dwóch stron wodami Oceanu Atlantyckiego, a precyzyjniej pisząc – Zatoki Biskajskiej. W IX wieku po Chrystusie został w owym regionie odkryty starożytny grobowiec, który zidentyfikowano jako grób apostoła i męczennika – Świętego Jakuba zwanego Wielkim lub Starszym.

Święty Jakub Wielki był pierwszym biskupem Jerozolimy. Średniowieczna legenda mówi, że po podziale świata przez Apostołów na strefy misyjne, Jakubowi przypadł dzisiejszy Półwysep Iberyjski. Jakub miał spędzić kilka lat w Hiszpanii przed powrotem do Jerozolimy, gdzie umarł śmiercią męczeńską.

Zgodnie ze średniowieczną legendą, uczniowie Jakuba mieli przenieść jego ciało na wybrzeże i umieścić ją w kamiennej łodzi. Aniołowie i wiatr ponieśli łódź z ciałem świętego ponad Słupami Herkulesa (w mitologii greckiej, Herkules wracając z wołami Geriona po wykonaniu swojej dziesiątej pracy ustawił na pamiątkę swojej wyprawy Słupy w Cieśninie Gibraltarskiej) do ziemi w pobliżu Przylądka Finisterre (najbardziej na zachód wysunięty punkt kontynentalnej Hiszpanii, ostatni punkt Szlaku Świętego Jakuba) – miasta Padron (nazwa miasta pochodzi od hiszpańskiego słowa głaz [kamień], do którego miał przycumować statek wiozący ciało Jakuba) na zachodnim wybrzeżu Atlantyku w północnej Hiszpanii.

Pillars of Hercules by *jollyjack on deviantART

Lokalna królowa Lupa dostarczyła zaprzęg wołów, który został użyty do ciągnięcia ciała z Padron do miejsca, gdzie zlokalizowany był marmurowy grobowiec. Święty został pogrzebany przez dwójkę swoich uczniów – Antanasius i Theodore – na wzgórzu Libredón. A lokalizacja miejsca jego pochówku została zapomniana na ponad 800 lat.

We wczesnym wieku IX po Chrystusie, eremita Pelayo wiedziony wizją cudownego deszczu gwiazd (Campus Stellae) spadających na pole, podzielił się nią z lokalnym biskupem. Ten po zbadaniu sprawy odkrył kamienny grobowiec zawierający szczątki męczennika. Na miejscu odnalezionego grobu wybudowano kościół. Natomiast nazwa Compostela (Campus Stellae) miała przypominać cudowne wydarzenie związane z tym miejscem. Obecna nazwa tej miejscowości to Santiago de Compostela – znaczy po polsku Święty Jakub (Sant Jago de Compostela).

W niedługim czasie Santiago de Compostela stało się dzięki licznym pielgrzymom, miastem równym Rzymowi i Jerozolimie.

Pielgrzymki wyruszały do grobu apostoła z całej Europy. Największy rozkwit przeżywały w XII wieku i chociaż od tamtych czasów liczba pielgrzymów ulegała znaczącym wahaniom, to szlak nigdy nie został całkowicie zapomniany. Aktualnie przeżywa ponowny rozkwit (Patrz statystyki na Portalu Camino de Santiago), a w roku bieżącym spodziewana jest rekordowa liczba pielgrzymów ze względu na przypadający rok święty.

W każdym wieku rok święty (jubileuszowy) przypada 14 razy co 6, 5, 6 i 11 lat. Rok jubileuszowy jest specjalnym okresem w życiu Kościoła Katolickiego kiedy można uzyskać specjalny odpust. Pierwszy rok jubileuszowy został ogłoszony przez papieża Kaliksta II a następnie potwierdzony przez kolejnych papieży. W 1181 roku papież Aleksander III przyznał ten przywilej bezterminowo swoją bullą papieską „Regis eterni”. W tym roku po raz 119 zainaugurowano 1 stycznia rok jubileuszowy poprzez symboliczne otwarcie Świętych Drzwi (tzw. Drzwi Przebaczenia Puerta del Perdon) w katedrze w Santiago de Compostela.

Aby uzyskać odpust jubileuszowy pielgrzym musi zgodnie z tradycją spełnić trzy warunki:

  • nawiedzić grób Świętego Jakuba Apostoła w Katedrze i pomodlić się
  • wyspowiadać się (15 dni przed lub po nawiedzeniu grobu)
  • przyjąć Komunię Świętą.

Warto dodać, że Święty Jakub jest Patronem Hiszpanii i Portugalii. W 1987 roku Rada Europy uznała Szlak Świętego Jakuba za pierwszy kulturowy szlak Europy. Natomiast w 1993 roku hiszpańska część Mlecznej Drogi została wpisana na listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego Ludzkości UNESCO.

Links:

Galicia Guide

Wikipedia

Xacobeo

Radio Podlasie